Over rouwen

DSC02669dtl jul09xRouwen door overlijden:
Rouwen als je iemand bent verloren is groeien naar het besef dat hetgeen die je verloren bent, nooit meer terug komt. Rouwen is veel tranen laten vallen en weer drogen, iedere keer weer. De ene keer in stilte, de andere keer bij vrienden of familie. Rouwen kan zich ook opstapelen tot gestolde emoties waarmee je niet weg kan “het is al zo lang geleden, ik kan anderen er niet mee lastig vallen” of “ze begrijpen me niet”. Rouwen is ook verder gaan en al snel de draad oppakken. Men ziet je verdriet niet “dus zal het er ook wel niet zijn”. Er is geen goede of verkeerde manier van rouwen of verdriet verwerken. Ieder doet het op zijn eigen manier. Rouwen heeft tijd nodig. Alles om je heen draait door, maar bij jou ligt dat anders. Je draagt het je hele leven mee, maar uiteindelijk is er groei naar nieuwe inzichten om er mee om te gaan. Zo  zijn er mensen die op late leeftijd het verdriet voelen van hun ooit overleden kind. Vroeger werd daar niet over gepraat, maar dat betekent niet dat de stille pijn niet gevoeld werd en nog steeds wordt gevoeld. Vaak zijn er meer emotionele pijnmomenten die zich hebben opgestapeld. In mijn praktijk kan ik een ondersteuning zijn. 

Rouwen door verlies:
Door dingen te verliezen bijvoorbeeld door een scheiding of je werk, je huis of je huisdier of je gezondheid kan de wereld behoorlijk op z´n kop komen te staan. Datgene wat je dierbaar was, is er niet meer. Of het heeft een totaal andere wending gekregen. Ook dat is een rouwproces wat niet onderschat moet worden. Daar waar jij zo aan gehecht was of waardoor jouw leven zo lastig was is weg. Je bent op zoek naar “beter in je vel te komen zitten”, maar hoe doe je dat? Hierbij kan ondersteuning geboden worden om samen te zoeken naar wat voor jou goed voelt. 

Rouwende kinderen en Jongeren en mensen met een verstandelijke beperking:DSC05341jeanet mrt11klatelier

Kinderen en jongeren rouwen op hun eigen specifieke manier. Jonge kinderen verwoorden moeilijk hun gevoelens en uiten dit vaak in lichamelijke klachten. Het lijkt of zij zich er overheen spelen. Dat kan een wisselwerking zijn van spelen en de klachten (o.a. buikpijn, hoofdpijn, bedplassen) die aanwezig kunnen zijn. Dat is lastig. Bij jongeren ligt dat anders. Zij reageren soms op een manier waarbij anderen zich geen raad weten. Dat kan gesloten zijn, of juist extravert. De pubertijd maakt het extra moeilijk. Dit heeft tijd nodig. Soms veel tijd. Het is belangrijk alert te zijn op het gedrag van kinderen en jongeren en mensen met een verstandelijke beperking. De rouwbegeleider kan een ondersteuning zijn.

Praten helpt me niet, ik ben geen prater. Er zijn ook andere manieren om gevoelens te uiten. Toen ik hulp zocht, mocht ik kiezen. Tekenen of kliederen met verf. Ik heb gekliederd. Tjonge dat luchtte op. Ik voelde een jaar lang mij onbegrepen en ik voelde de pijn. Nog steeds voel ik dat. Niemand begrijpt dat. Je hebt van die leraren die vinden dat ze met je moeten praten. Dat wil ik helemaal niet.